Kinder treintraumaatje

Een heikel momentje voor een kereltje op het station. Het gebeurt in enkele seconden. Ik, met V. op het perron. Vrouw met fiets vraagt verderop aan mensen of de betreffende intercity naar Den Haag gaat. Nou, nee, dat geeft het aanwijsbord boven het perron ook aan. De vrouw twijfelt even, maar stapt toch in, in de IC naar Rdam. Het is te ver weg om hier nog reddend op te kunnen treden.

Plots komt vader met zoontje (9-10) aanrennen, stapt ook nog snel bij zelfde deuren in, tijdens het fluiten. Reconstruerend, denk ik dat de man vervolgens aan de vrouw vraagt: “Trein naar Rotterdam?” Vrouw: “Nee, Den Haag.” (ten onrechte dus). Opeens springt het jongetje er namelijk weer uit. En dan sluiten de deuren definitief: zoontje op perron, vader binnen. Jongen, begrijpelijk, direct in paniek. Op dieĀ  manier heb ik ook een keer een bejaard echtpaar op het traject Assen-Zwolle gescheiden zien worden, maar dat is toch minder erg.

En daar komt TREINENMAN! Ik dus. Ik roep naar de conducteur die de laatste deur wil sluiten: “Stop! Er staat een jongetje op het perron en zijn vader is binnen. Ontgrendel de deuren, goede man!”. Terwijl de coducteur alsnog de deur ontgrendelt, ik het applaus van de mensen in de trein en de rest van het station in ontvangst neem, zorgt V. voor de eerste trauma-opvang door het jongetje te helpen de deur ook echt te openen en hem met zijn vader te herenigen. Niet onbelangrijk.

En de vrouw die ten onrechte het jongetje heeft laten uitstappen ziet haar kans om er als een dief in de nacht vandoor te gaan en helemaal aan het eind van het perron te gaan staan wachten. Op haar trein naar Den Haag. Met het hoofd gebogen…