Muziek om je bloot te geven

Het voelt als naakt over straat gaan. Je stelt je uiterst kwetsbaar op door aan de wereld te laten weten wat jouw favoriete lijstje is voor de Top2000. Mensen die afknappen op je goedkope smaak, misschien. En het is zo’n momentopname. Morgen is de keuze weer anders. Maar toch: mijn lijstje, met argumentatie. Omdat die toch de uitzending niet haalt. In willekeurige volgorde:

Frank Boeijen – De Verzoening

Onverstaanbaar mooi, wordt wel eens gezegd. En al versta je het wel, of pak je de songteksten erbij, dan is het nog niet altijd begrijpelijk Nederlands, maar je voelt het wel! En hoe. ‘We verzoenen ons vannacht, bemin mij, streel mij, heel mij… heb me lief!’

Marco Borsato – Margherita

De zin ‘ik verlies het van de wanhoop’ says it all.

Michel Sardou – Le lacs de Connemara

Een en al bombastique en wat een briljante combinatie van de Franse taal en de sfeer van Ierland. Zonder dat ik er ooit geweest ben.

Led Zeppelin – Stairway to Heaven

Een beetje ingegeven in een poging om Bohemian Rhapsody van de eerste plek te halen. En terecht de opmerking van Bert Haandrikman van Radio 2 dat zowel Queen als Led Zeppelin eindigen met een heel kwetsbaar dun gezang, een prachtig einde van het jaar.

Amazing Stroopwafels – Oude Maasweg

Ik heb helemaal niks met Rotterdam, beetje tegendeel zelfs als Amsterdammer, maar wat zet dit nummer een sfeer en authenticiteit neer. Eigenlijk meer dan de stad zelf heeft. De eerste keren was ik echt verrast door de overgang van het Engels naar het Nederlands.

Sting – Shape of my Heart

Ik kende dit loopje van een Peugeot-reclame, wist niet van wie het was. En toen kreeg ik van mijn vriendin ‘to be’ in 1997 een cassettebandje waarop dit nummer stond. Het was dus Sting.

Metallica – Unforgiven I

Dit is een kwestie van voelen. De eerste 10 seconden al als die vlieg komt aanvliegen. En omdat ik beetje klaar was met Nothing Else Matters.

Dire Straits – Sultans of Swing live

De studioversie is niet erg bijzonder, maar de live versie (en dan vooral die versie die in 1988 op de Mandela’s tribute te horen was met Eric Clapton samen) is vele malen briljanter. Vooral als saxofoon en gitaar tegen elkaar in gaan. https://www.youtube.com/watch?v=6jxsnIRpy2E

Nick en Simon – Sound of Silence

Dit is dus zo’n nudistenmomentje. Veel mensen lachen me er om uit, maar ik trof toevallig deze versie van ‘Sound of Silence’ van Nick en Simon. De stem van Simon Keizer snijdt door alles heen. http://youtu.be/aUgIOePyL8c

Marco Borsato – Vreemde handen

Ik heb het nooit ervaren, vermoed ik, maar dit nummer geeft me zo’n doorleefd en triest gevoel over vreemdgaan. Ik kan er spontaan van huilen.

A-ha – Hunting high and low

Het hoesje met een van de eerste selfies erop. Maar daar gaat het niet om. Het ultieme hoge stemgeluid van Morten van A-ha snijdt door merg en been.

Alphaville – Forever Young

Misschien opgevallen, maar ik heb iets met hoge stemmen van mannen. De zanger van Alphaville kan dan niet achter blijven in het lijstje.

Frida Boccara – Cent mille chansons

Op het moment supreme kon de opname apparatuur het niet aan en kraakt hij door je speakers, maar dat is ook de charme van dit nummer.

ABBA – Winner Takes It All

In de Radio 2 Top 2000 wil ik ook bijdragen aan ABBA. Dat hoort erbij. En dan is dit een juweeltje. Vooral het pianospel van Benny naast het gezang van Agnetha. En natuurlijk dan nog het dramatische achterliggende verhaal van de scheiding tussen Benny en Agnetha.

Simple Minds – Belfast Child

Na het grote succes van het album ‘Once Upon a Time’ kwamen de Simple Minds met een nieuw album waarbij dit nummer direct binnendrong in je ziel. Met die Keltische hymne waar het oo gebaseerd is. Eigenlijk heb ik betere (vakantie)herinneringen aan ‘This is your land’ maar dit nummer verdient mijn steun ook.

Pink Floyd – Shine on You Crazy Diamond

Uit de kamer van mijn broer klonken af en toe heel bijzondere klanken als hij in een bepaalde geestesgesteldheid Pink Floyd opzette. Wat een schoonheid. Herontdekt door de Top2000.

Simple Minds – This is Your Land

Terug van vakantie uit Spanje. Na mijn eerste grote buitenlandse vakantie in 1989 klonk dit hard door de bus, toen we het Stadionplein opdraaiden in Amsterdam. Eindpunt bereikt.

Lorde – Royals

Direct verkocht toen ik dit nummer voor het eerst hoorde. De ietwat achteloze stem op die heel diepe bas. Een weergaloze combinatie. Goed voor wat fris nieuw geluid.

Armin van Buuren – Serenity

Een wilde poging om wat nieuwere muziek in de lijst te brengen, die wel dezelfde emotie te weeg kan brengen. Trance slaagt daar goed in. Veredelde klassieke muziek. Zeker Serenity.

Samuel Barber – Adagio for Strings

Wat ik al eerder stelde over trance. Geen dom gehak, maar met emotie en passie.

Thw Beatles – Penny Lane

Beatles en Top 2000 horen bij elkaar. Dit nummer is muzikaal volmaakt.

Randy Crawford – Almaz

Vreemde eend in de bijt. Ben geen groot liefhebber van soul en R&B, maar voor de herinnering dan: ‘s nachts in bed ‘Nachtwacht’ van de TROS op de radio. En naar mijn idee kwam vaak ‘Almaz’ voorbij, zonder dat het irriteerde. Vooral het belletje dat steeds terugkeert is markant voor dit nummer. En dan die bibberige stem van Randy Crawford.