Even een toontje lager…

Wanneer sta je hoger in aanzien: met een gitaar of met een blokfluit?

Geïntrigeerd heb ik de afgelopen dagen rondgekeken op het Conservatorium Amsterdam. Mijn zoon van 11 had er een concours voor blokfluiten. Tussen alle deelnemers door scharrelden de studenten rond, die normaal de kantine voor zichzelf hebben.

Normaliter zijn blokfluitisten er wel uit te pikken. Meestal de kortharige, grijzige dames met katoenen tasje en de kinderen. Bij dit internationale concours bleek dit wel wat lastiger. Zeker wanneer het publiek gemengd is met de studenten. Er zaten verdomd hippe lui tussen. Iets wat tegendraads is aan het wat muffige imago van de blokfluit.

In ieder geval: rondkijkend op het Conservatorium vroeg ik me af hoe onder de studenten wordt gekeken naar bijvoorbeeld die blokfluiters. En: is er een pikorde in de muziekwereld en wat is die? Wie staat het hoogst in aanzien binnen de instelling. Is het die baardige basspeler of is het die guitige gitarist? Of is dit een harmonieuze wereld, terwijl de concurrentie moordend is.

Intrigerend was het zeker, maar ook bewonderenswaardig. Je kunt voor gemak gaan en de HEAO kiezen of eventueel Bedrijfskunde of Rechten, maar je passie volgen terwijl je weet dat de kans niet zo groot is dat je er later met gemak je brood mee verdient. Dat vind ik dapper. En daar ga ik, met mijn grote bek, graag een toontje lager van zingen en slik ik mijn valse noten een keertje in.

P.S. Mijn zoon werd 4e van de 11. Voor iemand die 10 minuten per dag oefent, is dat ook bewonderenswaardig. Eigenlijk was hij beter dan de nummer 3, maar vooruit. Hier zijn optreden: https://youtu.be/vuiHjP4wLrc