Runners mores

Sinds enige maanden ben ik aan het hardlopen. Een sport of bezigheid waar je maar weinig voor nodig hebt. Bij de andere sport die ik beoefen, golf, moest ik zelfs een regelexamen afleggen waarvan een aanzienlijk deel ‘etiquette’ was. Je wordt geacht je aan bepaalde mores te houden die men bij de golf gewoon is. Wat betreft hardlopen ben ik er nog niet achter. Het lijkt wel gebruiken te hebben, maar schijnbaar lokaal bepaald.

Mijn vader had vroeger een Saab 95 Estate, met ‘kattenbak’. Hij had de gewoonte om mede-Saab 95 Estate-rijders te begroeten middels een lichtsignaaltje. En die groetten dan ook terug. Nu waren Saabrijders ook sociale wezens. Mijn vader rookte ook pijp, zoals dat bij een Saab past. En had een drollenvanger. Need I say more?

Tegenwoordig is dat groeten niet meer aan de orde. Als je een Saab zou hebben zou je bovendien de hele weg bezig zijn met knipperen met je lichten naar die andere leaserijders. Met mijn oude Citroën Evasion had ik nog wel eens de neiging, maar wist me in te houden. Terwijl het echt een unieke bolide was. Maar ik word zelf ook nogal eens onzeker als mensen lichtsignalen geven: “shit, heb ik de maxicosi op het dak laten staan?”

Maar goed, tijdens het hardlopen dacht ik toch weer zo’n moment te hebben gevonden, dat je elkaar even begroet. Het hoeft niet, helemaal hijgerig en buiten adem: “Goedemorgen, hoe gaat het, op welke hartslagfrequentie zit jij nu?” te zijn. Maar gewoon een hand opsteken moet er toch af kunnen. Als dat je al niet lukt, dan ben je niet goed aan het trainen want dan ben je te intensief bezig.

Ik doe in ieder geval hard mijn best. Maar je voelt je best lullig als je een hand opsteekt en die wordt kneiterhard genegeerd. Zoals Youp al eens zei: “Je voelt je als een Duitse drenkeling in zee, terwijl de reddingsbrigade weet dat je Duitser bent.”

En het is ook niet zo bij ons dat het een soort Vondelpark is waar je bezig blijft met zwaaien. In mijn 35 minuten kom ik misschien 3 of 4 tegenlopers tegen.

Zou het er dan mee te maken hebben dat ik door het dorp Hooglanderveen loop. Ik zie er niet echt uit als een Hooglandervener. Denk ik. Niet dat er nog echt iets van over is, van dat dorp, want omgeven en in de tang genomen door een Amersfoortse nieuwbouwwijk. Waarin dan weer mensen wonen die zich trots Hooglandervener gaan noemen. Maar ik kom er niet vandaan.

Gisteren liep ik door dat andere dorp: Hoogland. En warempel: de ene na de andere begroeting. In het dorp met de-grootste-carnavalsoptocht-van-Amersfoort-en-omstreken lukte het wel. Dus weer gerustgesteld, ik ken de etiquette. Zaterdag maar weer naar Hoogland dus. Met pijp in de mond natuurlijk.

image

3 thoughts on “Runners mores

  1. Ik loop op routes met veel hardlopers, groeten doe ik niet echt. Misschien af en toe een knikje.

    Maar als iemand zijn hand zou opsteken ben ik ook de beroerdste niet.

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s